Bu Makale
108 Tekil
Görüntülendi.
Rumeli Hasreti...

Rumeli Hasreti...

 

Dinle beni,

Duvarları kireç badanalı bahçem Rumeli

Karanfil kokusu kaldı sardunyalar arasında 

Bir ben miyim bilmem,

Topraklarından ayrı hasret soluyan

Bir ben değilim iç çekişleri duyar gibiyim Rumeli

 

Soğuktan yüzüme vurmuşken sabahın nemi

İçim ürperdi getir bir tas tarhana çorbası emmi

Sonbahardan hazırlığa başlar Rumeli kadınım

Alın teriyle işlenir derde deva tarhanam benim

 

İşte karşımda,değirmen yolunda dedem amcam babam

Bu gidişlerin dönüşünü kaldı mı anımsayan

Su içinde heba olan gençlik hesabına attım da çeltik

Göz ucuyla baktım değirmen duvarı kevgire dönmüş delik deşik

 

Belki zamanı iç çekişlerin hasretle buluşması

Karanfil kokusu yürek derinliğinde tatlı sancı

Dinle benim atalarımın yaşam kaynağı Rumeli

Sardunya sıcaklığı sardı demli bir çay kıvamı

 
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×